Prikpagina Hongarije Startpagina voor Hongarije Hongarijepagina


Brandstofprijzen in Hongarije

Hongarije prikbord :  Hongarije Forum
 
berichtKort verhaaltje bedoeld als positieve bijdrage
Gepost door: Meelezer ()
Datum: 30 november 2020 17:26

Er is de laatste tijd veel veranderd. Daarmee doel ik niet op het aantal bijdragen, of de inhoud daarvan, op dit prikbord. Nee, ik neem de vrijheid, als de moderator mij dat toestaat, om over mijzelf te spreken. Dat doe ik toch al zo graag. Er was eens een tijd - goh, het lijkt wel een openingszin van een sprookje - dat het hele jaar door mijn nederig modderstulpje tijdelijk bewoond werd door hordes mensen die met een niet aflatende woordenwaterval mijn huisje, mijn tuintje, mijn bloemetjes, mijn boompjes, mijn terras, het zwembad bij de Nederlandse buren, bewierookten. Zij dachten mij daarmee een groot plezier te doen, en hunzelf ook omdat hoe meer complimenten werden uitgedeeld, hoe minder zij zich schuldig zouden moeten voelen om geen presentje (dat geld kost) te geven als dank voor het verblijf in mijn nederig leemstulpje in Hongarije. Men ging er als vanzelfsprekend van uit dat ik door die vele complimenten van trots naast mijn schoenen zou gaan lopen. Dat ik dat al jaren doe, dat is hen nog nooit opgevallen.

In die tijd was het altijd razend druk. En als ik ergens een hekel aan heb dan is het aan 'het druk hebben'. Zodra de datum bekend was dat de gasten zouden arriveren, ontstond er grote hectiek thuis. Daarmee doel ik niet slechts op de talloze echtelijke ruzies die veroorzaakt werden doordat er niet duidelijk was wie wat moest gaan doen. De realiteit was dat er maandenlang in en rond het huis niks was gedaan. Hierdoor stond het gras kniehoog, met een grasmaaier niet meer door te komen. Bloemen waren verdwenen en hun plaats ingenomen door onkruid en de klinkers van terras en oprit onzichtbaar door het voortwoekerende onkruid. In huis was de catastrofe nog groter. Zoeken naar een schoon kopje, pannen die hergebruikt werden met het idee dat als het water eenmaal kookt, gaan de bacillen vanzelf dood. Kamerplanten waren veranderd in droog-stukjes en de hobbyruimte annex stal was veranderd in een milieupark omdat overbodige spullen daar hun laatste rustplaats hadden gevonden.

Kortom, zodra de datum van aankomst van de logees bekend was, was er totale paniek want het was niet de bedoeling om die mensen kennis te laten maken met hoe het echte leven in Hongarije eruit zag. Resultaat was dat het huis gevuld werd met grote ruzies. Ten eerste over wie schuld had van het veroorzaken van die grote rotzooi en ten tweede over wie wát moest opruimen en schoonmaken. Maar ondanks alle strubbelingen werd de eindstreep toch altijd gehaald. Alles piekfijn in orde voordat de eerste logees arriveerden.

Ik vond die verplichte grote schoonmaak een voordeel want zo zagen de gasten niet hoe het er werkelijk aan toe ging. Ik bedoel, eigenlijk had ik alles liever gewoon laten liggen maar het was ook wel leuk om te zien hoe de logees zich vergaapten aan de weelde en luxe waar zij een paar dagen van mochten genieten. Ook de voorraadkast puilde uit met etenswaren en ik had gezorgd dat de drankvoorraad gevaarlijke vormen qua aantal liters alcohol aangenomen had. Mijn drankvoorraad bewonderend hoopte ik dan altijd dat de logees op het laatste moment zouden afzeggen. Maar helaas...

Zodra zij waren aangekomen en zich tegoed hadden gedaan aan het 3-4-5- gangen diner en de drankvoorraad, viel er een stilte die verwachting uitdrukte. De verwachting van de logees dat ik met hen op pad ging om hen de leuke, interessante, mooie, authentieke -en zo verder- zaken van Hongarije te tonen. Dat vond ik altijd het meest vervelende van alles want er kwamen talloze logees en ik moest goed in de gaten houden dat ik die mensen niet iedere keer dezelfde bezienswaardigheid, stadje, natuurpark -en zo verder- ging laten zien. Ook was het een groot probleem, dat de sfeer kon verzieken als ik daar niet op lette, dat niet iedereen van hetzelfde hield. De een kon een bos niet uitstaan en wilde alleen steden en winkelstraten zien, de ander wilde alleen in de Spa ronddobberen en weer een ander wilde dat zijn meegebrachte (o zo leuke, brave, gezellige) kinderen zich vooral konden amuseren. Als oplossing voor dit probleem had ik een lijst aangelegd waarin ik bijhield wáár ik met wie geweest was om te voorkomen dat ik tweemaal hetzelfde zou tonen en zij de indruk zouden kunnen krijgen dat er in Hongarije in werkelijkheid niks te beleven viel en het alleen maar bestaat uit slechte wegen die lelijke dorpen aan elkaar rijgen. En zo ging dat iedere zomer. Wat zeg ik, zomer? Nee. Tot diep in de herfst hield het aan want sommigen hadden op internet gekeken en ontdekt dat de zomer in Hongarije wel héél erg warm kon worden en daarom verschoven zij hun bezoek naar de herfst. En kan je dat weigeren? Nee dus! Ik wel, maar ik heb thuis niets te zeggen.

Dit tafereel speelde zich jarenlang af. De logees waren soms heel gezellig, leuke hartelijke mensen maar er waren er ook bij die zorgden dat ik al na één uurtje afhaakte. Wetende dat zij nog dagen bleven plakken bracht mij ertoe om het lijstje erbij te nemen en te kijken waar ik vorige keer met hen geweest was om dat nu te herhalen in de hoop dat zij "opeens" wegens 'familie-omstandigheden' hun verblijf een paar dagen zouden verkorten en voortijdig zouden ophoepelen. Maar dat is nooit gelukt.

In tegenstelling tot toen, is het nu een weelde van rust. Voor de ene helft van de logees was het pech want de grenzen waren dicht op het moment dat zij hun bezoek aan mij hadden gepland. Voor de andere helft was het pech want zij durfden niet te vliegen en met de auto rijden, dat snoepte teveel vrije dagen af waardoor hun verblijf in Hongarije te kort werd bevonden. Met dat laatste had ik wél nog kunnen leven maar tijdens telefoongesprekjes hierover gaf ik hen groot gelijk. Een heel jaar geen logees, wat een rust, wat een weelde. De exotische dineetjes, waarvan de ingrediënten je op het bord aankijken, bleven achterwege. De drankvoorraad was kleiner maar meer dan genoeg voor mijzelf en de verplichte uitstapjes naar plaatsen die ik al honderden keren gezien had en waar ik zelf nooit naar toe zou gaan, bleven ook achterwege. Het andere grote voordeel is dat er bij mij thuis geen ruzie meer is geweest in verband met de grote schoonmaak voordat de logees arriveren. Maar ook dat had weer een nadeel want de grote schoonmaak is het hele jaar achterwege gebleven. Persoonlijk heb ikzelf daar geen moeite mee. Die schoonmaak was toch alleen maar uiterlijke schijn. En dat ik nu in huis tussen de stof en de rommel zit of als de zon schijnt met een dikke trui en een fles Pálinka op het overwoekerd terras dat uitzicht biedt op een overwoekerd gazon met onkruidranden, zit, dan vind ik dat prima. Alleen dat gemopper dat uit het huis klinkt, dat is minder.....



Onderwerp Geschreven door Gepost
berichtKort verhaaltje bedoeld als positieve bijdrage Meelezer 30/11/2020 17:26
berichtRe: Kort verhaaltje bedoeld als positieve bijdrage Nieuw Fon 30/11/2020 17:38
berichtRe: Kort verhaaltje bedoeld als positieve bijdrage - Prachtig. Nieuw A.R 30/11/2020 17:38
berichtRe: Kort verhaaltje bedoeld als positieve bijdrage - Prachtig. Nieuw Meelezer 30/11/2020 22:35
berichtRe: Kort verhaaltje bedoeld als positieve bijdrage - Prachtig. Nieuw Anat 30/11/2020 23:07


Ga naar: •DiscussielijstZoekenLog in
Sorry, alleen geregistreerde gebruikers mogen berichten plaatsen in dit forum.